رفتن به محتوای اصلی
دکتر مجید عین‌اللهی
ژورنال کلاب

سلامت، موکوزیت و پری‌ایمپلنتیت: تعریف‌های اجماع جهانی ۲۰۱۷ برای مطب

ارزیابی‌نشدهمتن کامل بررسی شده۴ دقیقه مطالعه
نوع مطالعه:
گزارش اجماع (کارگروه ۴، کارگاه جهانی ۲۰۱۷ طبقه‌بندی بیماری‌های پریودنتال و اطراف ایمپلنت)
انتشار:

پرسش بالینی

در معاینهٔ روزمره، با چه معیارهایی سلامت بافت اطراف ایمپلنت را از موکوزیت و پری‌ایمپلنتیت جدا کنیم؛ به‌ویژه وقتی پرونده و رادیوگرافی قبلی بیمار در دست نیست؟

خلاصه

کارگروه ۴ کارگاه جهانی ۲۰۱۷ (AAP/EFP) تشخیص را بر دو محور گذاشت: نشانهٔ التهاب با پروب ملایم (خونریزی یا چرک) و تحلیل استخوان «فراتر از بازسازی اولیه». هیچ عمق پروبی به‌خودی‌خود «سالم» نیست؛ آنچه تعیین‌کننده است التهاب و تغییر نسبت به معاینه‌های قبلی است. به همین دلیل ثبت پروب و رادیوگرافی پایه پس از تحویل پروتز ضروری است. اگر سابقه‌ای در دست نباشد، ترکیب خونریزی/چرک، عمق پروب ۶ میلی‌متر یا بیشتر و سطح استخوان دست‌کم ۳ میلی‌متر پایین‌تر از کرونالی‌ترین بخش داخل‌استخوانی ایمپلنت برای تشخیص پری‌ایمپلنتیت کافی است.

یافته‌های منبع

از خود منبع

فقط آنچه خود منبع گزارش کرده است، بدون تفسیر.

  • سلامت اطراف ایمپلنت یعنی نبود قرمزی، خونریزی با پروب، تورم و چرک. نمی‌توان محدودهٔ عمق پروبِ «سالم» تعریف کرد و نشانه‌های التهاب مهم‌ترند. سلامت حتی دور ایمپلنتی با حمایت استخوانی کاهش‌یافته هم ممکن است.
  • پروب کردن بافت اطراف ایمپلنت با نیروی سبک، بخشی بی‌خطر و مهم از معاینهٔ کامل است و برای ثبت خونریزی، تغییر عمق پروب و جابه‌جایی لبهٔ مخاط لازم است. عمق پروب دور ایمپلنت معمولاً از دندان بیشتر است.
  • نشانهٔ اصلی موکوزیت، خونریزی با پروب ملایم است؛ قرمزی، تورم یا چرک هم ممکن است باشد. شواهد قوی تجربی (حیوانی و انسانی) نشان می‌دهد پلاک عامل سببی آن است. موکوزیت برگشت‌پذیر است، اما برطرف شدن نشانه‌ها ممکن است بیش از ۳ هفته پس از ازسرگیری کنترل پلاک طول بکشد.
  • پری‌ایمپلنتیت بیماری مرتبط با پلاک است: التهاب مخاط و سپس تحلیل پیشروندهٔ استخوان پشتیبان. در این محل‌ها عمق پروب با تحلیل استخوان همبسته است. بدون درمان، پیشرفت آن غیرخطی و شتاب‌گیرنده است و به نظر می‌رسد از پریودنتیت سریع‌تر باشد. شروع آن ممکن است در سال‌های اول پیگیری باشد.
  • موکوزیت پیش‌درآمد پری‌ایمپلنتیت فرض می‌شود و بیمار مبتلا به موکوزیت، به‌ویژه بدون مراقبت نگهدارندهٔ منظم، ممکن است به پری‌ایمپلنتیت برسد.
  • شواهد قوی برای خطر بیشتر پری‌ایمپلنتیت: سابقهٔ پریودنتیت شدید، کنترل ضعیف پلاک و نبود مراقبت نگهدارندهٔ منظم پس از درمان. دادهٔ سیگار و دیابت برای پری‌ایمپلنتیت قطعی نیست. شواهد محدودی سمان باقی‌مانده زیر مخاط و موقعیتی از ایمپلنت را که بهداشت و نگهداری را دشوار می‌کند به آن مرتبط می‌داند.
  • تعریف بالینی موکوزیت: خونریزی و/یا چرک با پروب ملایم (با یا بدون افزایش عمق پروب نسبت به قبل) و نبود تحلیل استخوان فراتر از تغییرات ناشی از بازسازی اولیه.
  • تعریف بالینی پری‌ایمپلنتیت: خونریزی و/یا چرک با پروب ملایم، افزایش عمق پروب نسبت به معاینه‌های قبلی، و تحلیل استخوان فراتر از بازسازی اولیه. بدون دادهٔ قبلی: خونریزی/چرک + عمق پروب ≥۶ میلی‌متر + سطح استخوان ≥۳ میلی‌متر اپیکالِ کرونالی‌ترین بخش داخل‌استخوانی ایمپلنت.
  • توصیه: پروب و رادیوگرافی پایه پس از تکمیل پروتز، و یک رادیوگرافی دیگر پس از دورهٔ بارگذاری به‌عنوان مرجع سطح استخوان پس از بازسازی فیزیولوژیک. برای بیمار تازه‌وارد باید پرونده و رادیوگرافی‌های قبلی را پیدا کرد.
  • دربارهٔ اثر مخاط کراتینیزه بر سلامت بلندمدت، شواهد متناقض است؛ ولی احتمالاً برای راحتی بیمار و آسانی پلاک‌زدایی مزیت دارد. عوامل اصلی تحلیل لبهٔ مخاط: موقعیت نادرست ایمپلنت، نبود استخوان باکال، بافت نرم نازک، نبود بافت کراتینیزه، وضعیت اتصال دندان‌های مجاور و آسیب جراحی.

محدودیت‌ها

  • این یک اجماع طبقه‌بندی است که بر پایهٔ پنج مقالهٔ موضعی و بحث کارشناسان شکل گرفته؛ قطعیت شواهد برای هر جمله با روش GRADE درجه‌بندی نشده است.
  • خود گزارش تأکید می‌کند که «ایمپلنت عمومی» وجود ندارد؛ طراحی، سطح، روش جراحی و بارگذاری متفاوت است و میزان بازسازی اولیهٔ استخوان هم فرق می‌کند. پس آستانه‌ها را باید در همین زمینه به کار برد.
  • آستانه‌های «بدون دادهٔ قبلی» (۶ و ۳ میلی‌متر) راه‌حل عملی برای نبود سابقه است، نه جایگزین پایش طولی؛ در موارد مرزی ممکن است تشخیص دیرتر گذاشته شود.
  • نقش مخاط کراتینیزه، بار اکلوزالی زیاد، ذرات تیتانیوم و چند عامل دیگر در پری‌ایمپلنتیت در این گزارش «نامعلوم» مانده است.
  • راهنمای EFP ۲۰۲۳ تعریف را کمی به‌روز کرده و یک نقطهٔ خونریزی منفرد را با سلامت سازگار می‌داند (اجماع ID-COSM)؛ این خلاصه تعریف اصلی ۲۰۱۷ را آورده است.

ارزیابی شواهد

سطح شواهد: ارزیابی‌نشده

این مقیاس، برآورد ویراستاریِ قطعیت شواهد در این خلاصه است؛ ارزیابی رسمی GRADE برای یک پیامد مشخص نیست. درجه‌بندی‌های گزارش‌شده توسط منبع، در بخش یافته‌ها مشخص شده‌اند.

دلیل سطح «ارزیابی‌نشده»: گزارش، تعریف و طبقه‌بندی است و قطعیت شواهد را درجه‌بندی نکرده است. قوت جمله‌ها متفاوت است: از «شواهد قوی» (پلاک به‌عنوان عامل موکوزیت؛ سابقهٔ پریودنتیت، کنترل ضعیف پلاک و نبود مراقبت نگهدارنده برای پری‌ایمپلنتیت) تا «محدود» یا «متناقض» (سمان، مخاط کراتینیزه).

تفسیر دکتر مجید عین‌اللهی

برداشت ویراستاری، جدا از یافته‌های منبع.

مهم‌ترین درس این اجماع برای مطب، «خط پایه» است. بدون پروب و رادیوگرافی پس از تحویل پروتز، تشخیص پری‌ایمپلنتیت در مراحل اولیه عملاً ممکن نیست. پیشنهاد عملی: در جلسهٔ تحویل یا حداکثر در اولین ویزیت کنترل، عمق پروب را در شش نقطه، خونریزی و چرک را ثبت کنید و یک رادیوگرافی پری‌اپیکال استاندارد بگیرید.

عمق پروب ۵ یا ۶ میلی‌متر دور ایمپلنت به‌تنهایی زنگ خطر نیست؛ ارتفاع مخاط و عمق نشستن ایمپلنت در آن مؤثر است. آنچه باید توجه را جلب کند خونریزی یا چرک، و افزایش عمق نسبت به ثبت قبلی است.

چون پری‌ایمپلنتیت می‌تواند شتاب‌گیرنده پیش برود، موکوزیت را «جزئی» تلقی نکنید. درمان زودهنگام موکوزیت ارزان‌ترین پیشگیری از پری‌ایمپلنتیت است.

— دکتر مجید عین‌اللهی

شکل‌ها

اعداد کلیدی برای مطب

  • ۶mmعمق پروب (بدون سابقه)همراه التهاب و معیار سطح استخوان ≥۳؛ نه به‌تنهایی
  • ۳mmسطح استخوان (بدون سابقه)اپیکالِ کرونالی‌ترین بخش داخل‌استخوانی
  • ۳هفتهبرطرف شدن موکوزیتممکن است بیش از ۳ هفته طول بکشد
آستانه‌ها و زمان‌های کلیدی در گزارش اجماع کارگروه ۴.شکل اختصاصی · رسم اختصاصی بر پایهٔ Berglundh و همکاران، ۲۰۱۸

از معاینهٔ پایه تا تشخیص

  1. خط پایهپروب ۶ نقطه و رادیوگرافی پس از تکمیل پروتز
  2. التهاب؟خونریزی یا چرک با پروب ملایم؛ اگر نه: سلامت
  3. استخوان؟تحلیل فراتر از بازسازی اولیه؛ اگر نه: موکوزیت
  4. پری‌ایمپلنتیتبدون سابقه: پروب ≥۶ و استخوان ≥۳ میلی‌متر + التهاب
مسیر تشخیص بر اساس تعریف‌های بالینی کارگروه ۴ (۲۰۱۷).شکل اختصاصی · رسم اختصاصی بر پایهٔ Berglundh و همکاران، ۲۰۱۸

شیوع بیماری‌های اطراف ایمپلنت

  • Derks و Tomasi، ۲۰۱۵ (۱۱ مطالعه)
  • Lee و همکاران، ۲۰۱۷ (۴۷ مطالعه)
۰۲۰۴۰۶۰Derks و Tomasi، ۲۰۱۵ (۱۱ مطالعه)، موکوزیت اطراف ایمپلنت: ۴۳ درصد۴۳Lee و همکاران، ۲۰۱۷ (۴۷ مطالعه)، موکوزیت اطراف ایمپلنت: ۴۶٫۸ درصد۴۶٫۸موکوزیت اطراف ایمپلنتDerks و Tomasi، ۲۰۱۵ (۱۱ مطالعه)، پری‌ایمپلنتیت: ۲۲ درصد۲۲Lee و همکاران، ۲۰۱۷ (۴۷ مطالعه)، پری‌ایمپلنتیت: ۱۹٫۸ درصد۱۹٫۸پری‌ایمپلنتیتدرصد
جدول داده
گروهموکوزیت اطراف ایمپلنتپری‌ایمپلنتیت
Derks و Tomasi، ۲۰۱۵ (۱۱ مطالعه)۴۳۲۲
Lee و همکاران، ۲۰۱۷ (۴۷ مطالعه)۴۶٫۸۳۱۹٫۸۳
شیوع گزارش‌شده در دو مرور نظام‌مند که راهنمای EFP ۲۰۲۳ نقل کرده است. بازهٔ اطمینان ۹۵٪: موکوزیت ۳۲ تا ۵۴ و ۳۸٫۳ تا ۵۵٫۴؛ پری‌ایمپلنتیت ۱۴ تا ۳۰ و ۱۵٫۴ تا ۲۴٫۳ درصد.شکل اختصاصی · اعداد به نقل از Herrera و همکاران، ۲۰۲۳ (Derks و Tomasi ۲۰۱۵؛ Lee و همکاران ۲۰۱۷)

اعتبارها

  • تهیهٔ خلاصه و نمودارها با کمک دستیار هوش مصنوعی؛ بازبینی و تأیید پزشکی دکتر مجید عین‌اللهی در ۴ آبان ۱۴۰۵.
  • نمودارها اختصاصی‌اند و از روی اعداد و توصیه‌های منتشرشده در همین منابع رسم شده‌اند.

منابع

  1. Berglundh T, Armitage G, Araujo MG, et al. Peri-implant diseases and conditions: Consensus report of workgroup 4 of the 2017 World Workshop on the Classification of Periodontal and Peri-Implant Diseases and Conditions. J Clin Periodontol. 2018;45(Suppl 20):S286–S291.متن کامل بررسی شدهdoi:10.1111/jcpe.12957PubMed
  2. Herrera D, Berglundh T, Schwarz F, et al. Prevention and treatment of peri-implant diseases—The EFP S3 level clinical practice guideline. J Clin Periodontol. 2023;50(Suppl 26):4–76.متن کامل بررسی شدهdoi:10.1111/jcpe.13823PubMed