گردش‌کار دیجیتال در ایمپلنت: اسکن داخل دهانی، CBCT و جراحی هدایت‌شده از نگاه اجماع‌ها

اجماع ITI ۲۰۱۸ (گروه ۵) جراحی هدایت‌شدهٔ استاتیک را از نظر درد و ناراحتی، اقتصاد و عوارض حین عمل سودمند دانست و دقت آن را در بی‌دندانی پارسیل بیشتر از بی‌دندانی کامل یافت؛ اما چون دقت اسکن و اندازه‌گیری CBCT کافی نیست، آن را «ابزار کمکی» خواند، نه جایگزین قضاوت. پروژهٔ اجماع EPA (۲۰۲۳) نشان داد در بی‌دندانی پارسیل دقت قالب دیجیتال با روش معمولی مشابه است، و در فول‌آرچ اسکن داخل دهانی و فتوگرامتری دقت قابل‌مقایسه دارند، هرچند آستانهٔ قابل‌قبول عدم تطابق هنوز تعریف نشده است. مرور نظام‌مند Siqueira (۲۰۲۱) هم اسکن را سریع‌تر و برای بیمار ترجیحی‌تر یافت، با نتایج پروتزی مشابه.

فقط آنچه خود منبع گزارش کرده است، بدون تفسیر.

• ITI ۲۰۱۸: جراحی هدایت‌شدهٔ استاتیک از نظر درد و ناراحتی، هزینه و عوارض حین عمل نسبت به جراحی معمولی سودمند است؛ دقت آن در بی‌دندانی پارسیل بیشتر از کامل است.
• ITI ۲۰۱۸: در بی‌دندانی کامل، نتیجهٔ اسکن داخل دهانی به پروتکل اسکن وابسته است؛ دقت اندازه‌گیری روی CBCT به نرم‌افزار وابسته است.
• ITI ۲۰۱۸: چون دقت اسکن داخل دهانی و اندازه‌گیری CBCT به اندازهٔ لازم بالا نیست، جراحی هدایت‌شده باید ابزاری کمکی برای تشخیص، طرح درمان و جراحی تلقی شود. جراحی هدایت‌شدهٔ بدون فلپ ممکن است ایمپلنت را خارج از ناحیهٔ مخاط کراتینیزه قرار دهد و باید با دقت زیاد انجام شود.
• EPA ۲۰۲۳ (بی‌دندانی پارسیل، ۱۸ مطالعه): دقت قالب دیجیتال مشابه روش معمولی بود؛ ناهمگنی روش‌ها اجازهٔ تجمیع نداد و معیار یکسانی برای عدم تطابق قابل‌قبول وجود ندارد.
• EPA ۲۰۲۳ (فول‌آرچ، ۹ مطالعه): اسکن داخل دهانی و فتوگرامتری دقت قابل‌مقایسه برای ثبت موقعیت ایمپلنت داشتند. تفاوت میانگین درستی بین روش دیجیتال و معمولی تا ۱۶۲ ± ۷۷ میکرون در مطالعات بالینی و تا ۴۳ میکرون در مطالعات آزمایشگاهی گزارش شد.
• Siqueira ۲۰۲۱ (۱۷ مطالعه، ۴۳۷ بیمار، ۴۳۰ اسکن و ۳۷۰ قالب معمولی): اسکن داخل دهانی چه در یک کوادرانت و چه فول‌آرچ سریع‌تر بود، بیماران عموماً آن را ترجیح دادند، و نتایج پروتزی مشابه بود.

• همهٔ منابع این خلاصه فقط از روی چکیده بررسی شده‌اند.
• بیشتر مطالعات دقت، آزمایشگاهی‌اند و ناهمگنی روش اندازه‌گیری بالاست؛ آستانهٔ بالینی عدم تطابق قابل‌قبول هنوز تعریف نشده است.
• فناوری اسکنرها و نرم‌افزارها سریع تغییر می‌کند و نتایج سال‌های گذشته ممکن است برای نسل‌های جدید صادق نباشد.

این مقیاس، برآورد ویراستاریِ قطعیت شواهد در این خلاصه است؛ ارزیابی رسمی GRADE برای یک پیامد مشخص نیست. درجه‌بندی‌های گزارش‌شده توسط منبع، در بخش یافته‌ها مشخص شده‌اند.

دلیل سطح «پایین»: سهم بالای مطالعات آزمایشگاهی، ناهمگنی روش‌ها و نبود معیار مشترک برای عدم تطابق، قطعیت را کم می‌کند؛ برای زمان و ترجیح بیمار، کارآزمایی‌های تصادفی موجود است اما سنتز کیفی بود.